جان پیامبر کیست؟

-          نه ما نمی توانیم سخنان تو را بپذیریم.

-          مگر من از کتب خودتان برایتان دلیل و مدرک نیاوردم؟

-           بله آوردی ولی ما نمی پذیریم ما حاضریم برای اثبات حقانیت خود با

تو مباهله کنیم.

اینها جملاتی است که بین حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم

و گروهی از مسیحیان نجران(نام یک شهر) رد و بدل می شد. مباهله آن

است دو نفر یا دو گروه پس از مناظره و استدلال در برابر یکدیگر اگر به

نتیجه ای واحد نرسند و حق را کتمال کنند، در این مرحله برای اثبات ادعای

خود مسئله را به خدا واگذاری کنند و از خدا می خواهند اگر کسی حق

را دانسته کتمان می کند، خدا فورا بر او عذاب نازل کند.

در روزگاران پیامبران الهی این مسئله بارها اتفاق افتاده بود و مخالفان

به عذاب الهی گرفتار شده بودند، ولی در تاریخ بیست و سه ساله ی

رسالت پیامبر اسلام این مسئله فقط یک بار اتفاق افتاد.

با پیشنهاد مسیحیان در مورد مباهله، حضرت رسول صلی الله علیه

و اله و سلم فورأ آمادگی خود را اعلام کردند.در این هنگام آیه 61

سوره آل عمران نازل شد:

فقل تعالوا ندع انباء نا و انباءکم و نساءنا و نساءکم و انفسنا

       انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت ا... علی الکاذبین

                       به آنان بگو بیاورید پسرانمان را و پسرانتان را، زنانمان

          را و زنانتان را، نفسمان (خودمان) و نفستان را تا با هم مباهله کنیم.

                               تا دروغگو را به لعنت خدا گرفتار سازیم.

روز مباهله شد. مسیحیان آماده می شدند، در این هنگام حضرت

رسول صلی الله علیه و اله و سلم آمدند در حالی که حضرت

علی علیه السلام در طرف راستشان حسن وحسین در طرف چپ

ایشان و حضرت زهرا سلام الله علیها هم پشت سر آنان می آمد.

سپس حضرت رسول دستانشان را به سوی آسمان بلند کردند و

فرمودند:(( خدایا اینان اهل بیت من هستند. این علی نفس من است.

او نزد من همتای نفس من(خود من) است. این فاطمه افضل زنان

جهان است. و این حسن و حسین فرزندان من هستند. من با هر که

با اینان جنگ کند، جنگ می کنم و با هر کس که با اینان دوست باشد،

دوست هستم.)

یکی از نجرانیان نگاهی به پیامبر و اطرافیانش انداخت و به اسقف

اعظم گفت: کوه را با دست خویش بکن ولی با آنان مباهله نکن،

زیرا گرفتار لعنت خدا می شوی.

 دیگری گفت: اگر با آنان مباهله کنی، دیگر یک نفر نصرانی روی زمین

باقی نمی ماند.

اسقف اعظم از مباهله دست کشید و تصمیم گرفت با پیامبر اسلام

صلح کند.

حرف ما در این داستان این است که پیامبر، حضرت علی علیه السلام

را به عنوان نفس و جانشان معرفی کردند.

منبع :

اسرار مباهله ،محمدرضا انصاري