به نام خدا

" جاذبه های کلمات علی علیه السلام  شوری در من

ایجاد کرد که 200بار نهج البلاغه را خواندم." ⁽ جرج جرداق مسیحی ، استاد دانشگاه لبنان)

وقتی این جمله را شنیدم، چنان به خودم لرزیدم و به غرور و تعصب اعتقادی                                                         من ضربه وارد شد که تا مدتها خجالت می کشیدم.

چرا یک مسیحی 200 بار نهج البلاغه را خوانده است؟   اما من خود را از شیعیان حضرت                                 میشمارم و ادعای محبت و ولایت او را دارم ، تا به حال حتی یک بار هم سراغی از نهج البلاغه نگرفته ام ؟

چرا کتابی که حرفهای علی علیه السلام – بزرگترین مرد تاریخ – در آن است ،جایی در زندگی ما ندارد ؟

به سراغ نهج البلاغه رفتم، چندین ترجمه از آن را در کتابخانه یافتم . برخی از ترجمه ها چنان سنگین بود که               به فارسی دری بیشتر شباهت داشت تا زبان فارسی امروزی...

ازمیان آن همه ترجمه ، ترجمه مرحوم محمد دشتی را ساده و روان تر یا فتم . در مقدمه کتاب نوشته است:

      سال 400 هجری بود که بزرگ مردی به نام سید رضی شروع به جمع آوری سخنان حضرت امیر علیه السلام

      کرد. اما آن مقداری را که از نظر فصاحت و بلاغت در حد اعلی قرار داشت (چرا که در آن روزگاران، فصاحت و بلاغت

                 سخنان یک فرد ، نشان از بزرگواری و والا گوهری او داشت). نام کتابش را نهج البلاغه گذاشت زیرا

                     که این کتاب درهای بلاغت را به روی خواننده آن می گشاید ،آن را به سه بخش تقسیم کرد:

*اول: خطبه ها        *دوم: نامه ها            *سوم: حکمت ها

می خواهیم در این ماه پر برکت ، هر روز نشانی از امیر المومنین

علیه السلام در زندگیمان داشته باشیم.