Array ( [Itemid] => 523 [option] => com_k2 [view] => item [id] => 3868:من-امام-زمانم [lang] => مناسبت-ها-2 )
^
شنبه, 07 بهمن 1396 ساعت 16:17

من امام زمانم!

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

من امام زمانم!

روزگار غریب آخر الزمان است، ما همه نوع آدمی داریم، خیلی ها با مذهب کاری ندارند و سکه روی سکه می گذارند و همه ی فکر و ذکرشان، خرید لکسوس 2017 و ورژن اخر یک سیب گاز زده است و این که شاسی بلندشان را بلندتر کنند، اصلا به جایش تانک بخرند!

 

بعضی ها به کسی کاری ندارند، دنیا را آب ببرد، آنها را خواب برده، همین که صبح سرکار بروند و غروب روی مبل تا آخر شب جلوی تلویزیون لم بدهند و یا همین که قورمه سبزیشان را بار بگذارند و با خاله خانم باجی ها غیبت این و ان را کنند که فلانی چه خریده و کدام سفر رفته، برایشان کافیست.

خیلی ها بال بال می زنند، برای بچه های بی سرپرست، برای فرهنگ رو به نابودی این مملکت، برای نشاندن خنده روی لب های این مردم، برای آسایش خلق خدا، برای خدمت به مردم و همه ی آنچه خوبی نام دارد، خدا عزتشان دهد در این وانفسا، آنهم دست تنها...

اما بین این همه آدم خیلی ها دردی دارند، درد غربت پدرشان را، تنهایی امام معصومی که یادگار آخرین پیامبر خداست، مردی که به امید عدالت، هزار و اندی سال است که بی نشان و بی های و هوی، در پس پرده ی غیبت، دعایمان می کند تا ناملایمات روزگار از ما دور شود.

پدری که ما را می شناسد، دستش را برای گرفتن دستهایمان به سویمان گرفته، اما ما نمی بینیمش، دستمان را در دست هر ناکسی می گذاریم، الا او! حواسمان به همه چیز هست، الا او!

 

إنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لاناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَلَوْلا ذلِك لَنَزَلَ بِكُمْ الْلَأواءُ وَاصْطَلَمَكُمْ الْأعْداءُ فـَاتـَّقـُوااللّه َ جَلَّ جـَلالُهُ. بحار الانوار، ج 53، ص175

 

از حضرت امام عصر نقل شده كه فرمودند: ما در رعايت حال شما كوتاهى نمى كنيم و شما را فراموش نمى كنيم، اگر جز اين بود گرفتاري ها بر شما فرود مى آمد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند، پس تقواى خداى بزرگ را پيشه خود سازيد.

همان پدری که از صبح تا غروب حالش را نمی پرسیم، شب ها هم که خوابیم، شاید فقط جمعه ها یادش بیفتیم، خیلی ها درد این آقا را دارند، می خواهند مردم را با او آشنا کنند تا کمی از غربتش کم شود، تا مردم دیگر احساس تنهایی و افسردگی نکنند که پدری دارند که مثل کوه محکم است، خیلی ها وقتی می بینند مردم برای حل مشکلات و برآورده شدن حاجاتشان، به همه روی می اندازند، حتی پیش رمال و فالگیر هم می روند و اما از امام عصرشان غافلند، دلشان می گیرد.

این وسط خیلی ها هم از نام بلند حضرت، دکان و دستگاهی برای خودشان باز کرده اند تا بتوانند از آب، کره بگیرند، در این روزگاری که مردم شهوت دیده شدن دارند، مراد و مرید بازی راه می اندازند، خودشان را یک سر و گردن از بقیه بالاتر توهم می کنند و خلاصه کلاه گشادی سر مردم می گذارند، البته سر مردم ساده دل و نادان!

 

motemahdi

 

 

اما نشان شان چیست؟ واقعا اگر کسی در این دوران دم از امام زمان زد، بر حق است و یا چاهی عمیق بر سر راه ما گذارده است؟ بایستیم و به حرف هایش گوش دل بسپاریم و یا از کنارش رد بشویم؟

شاید تقصیر خودمان است، ملتی که سرانه ی مطالعه اش از چند دقیقه تجاوز نمی کند، مردمی که تصور می کنند در مذهب، همگی یک پا ملا هستند و احتیاج به آموزش ندارند، حقشان همین است که سوارشان شوند!

چگونه است که کلاس زبان و کامپیوتر و گلسازی و زبان ترکیمان برای فهمیدن فیلم های مبتذل شبکه های ماهواره ای ترک، به راه است، فقط نمی توانیم درباره ی اعتقاداتمان بیاموزیم؟

کسب علم دینیمان محدود شده به چند شب محرم و رمضان که به مسجد می رویم، و یا اگر خیلی مذهبی باشیم حداکثر به کلاس احکام مسجد محل سری بزنیم، پس اعتقادات چه؟ توحید، معاد، نبوت، عدل، امامت...مهدویت و الگو گیری از امامان معصوم را چرا فراموش کرده ایم؟

مطمئنا قدم اول برای این که کلاه سرمان نرود، فراگیری علوم اسلامی به خصوص اعتقادات است، مطالعه در سیره ی زندگی معصومین، رجوع به قران و تفاسیر آن، خواندن نهج البلاغه که کلام شیوای مولاست.

مسلما اگر کسی مطالعه و اموزش مذهبی قوی داشته باشد، می داند که: از فرازهای مهم توقیعی از امام عصر (علیه السلام) ، خطاب به جناب علی بن محمد سیمری ، چهارمین و آخرین نائب خاصش، مساله ی خبردادن از ظهور مدعیان دروغین است. حضرت چنین می‌نویسد:

"و به زودی برای شیعیانم كسانی ظاهر خواهند شد كه ادعای مشاهده ی مرا خواهند نمود ، آگاه باشید هركس قبل از خروج سفیانی و صیحه ی آسمانی چنین ادعایی بنماید ، مسلما دروغگو و افترا زننده است."

اگر فرد این موضوع را بداند، مدارک و شواهد آن را بررسی کرده باشد، هیچگاه سرش کلاه نمی رود.

و قدم دوم، این که ببینیم کسی که از موعود دل ها صحبت می کند، چگونه آدمیست؟ آیا اخلاق اسلامی را رعایت می کند؟ دنبال پول و شهرت و مرید است یا تذکر مردم؟ توصیه هایش مادی است یا معنوی؟ چقدر بار از روی دوش مردم برمی دارد؟ از صبح تا شب چقدر دروغ می گوید؟ می خواهد غربت پدرش را کم کند یا پایش را روی شانه ی امام زمان گذاشته و دغل بازی هایش را با نام حضرت، مقدس جلوه می دهد؟

ساده شد نه؟ اول کسب علم و دانش و سپس محک زدن با نور عقل، بیاییم با پیروی نکردن از مدعیان تو خالی، دل صاحب الزمان را بیش از پیش تنگ نکنیم!

پی نوشت: این نوشته حرف دلی بود از کلیپی که به تازگی از یکی از مدعیان دروغین مهدویت در شبکه های اجتماعی پخش شده بود و عده ای زیادی از نادانان را اسیر خود کرده بود...وا مصیبت!

 

وب سایت گلهای یاس

 

خواندن 148 دفعه آخرین ویرایش در شنبه, 07 بهمن 1396 ساعت 16:29

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

برای انصراف کلید Esc را فشار دهید

تقویم برنامه ها

اوقات شرعی

Instagram logo

Instagram link

logo aparat web