حضرت مهدى (ع) را به خورشید پشت ابر تشبیه کرده اند واین مسأله برمى گردد به حدیثى از خود حضرت که مى فرمایند: چگونگى استفاده از من در غیبت، مانند استفاده خورشید است هنگامى که ابرها آن را مى پوشانند. (1)
 صاحبان ذوق در وجوه تشابه حضرت با خورشید پشت ابر، چنین گفته اند:
 1- همچنان که مردم انتظار بیرون آمدن خورشید از پشت ابرهاى تیره را مى کشند تا بیشتر ازآن بهره مند گردند، در زمان غیبت نیز شیعیان و محبان حضرت همواره انتظار وجود مبارکش را دارند و هرگز نا امید نمى شوند
 2-هرکس با این همه آثار ومعجزات و آیات وروایات " باز هم منکر وجود مبارکش شود، مانند کسى است که منکر وجود خورشید گردد، هنگامى که در پشت ابرها از دیدگان، به ظاهر پنهان است، گرچه آثار وجودش به جهانیان مى رسد
 3-هر چند خورشید در پس ابر براى مدَتى پنهان مى گردد، اما نور روشنى بخش خود را از جهانیان دریغ نمى کند و باز هم از پس ابر زمین و آسمان را روشن مى کند، امام(ع) نیز هر چندکه در پسِ پرده غیبت قرار دارد، اما نور ولایت آن حضرت بر همه عالمیان پرتوافکن است، چه این که اگر نور آن امام نباشد، بنابر روایات معصومین (ع) زمین و اهل آن از بین مى روند و اوست که امان اهل زمین است. البته حضرت در توقیع خود به اسحاق بن یعقوب مى نویسد:
 ... و اما چگونگى انتفاعى که مردم در غیبت از من مى برند، همچون انتفاع از خورشید است هنگامى که در پشت ابرها پنهان شود(2)
 
 ________________________________
 1- بحار الانوار ج 53 ص 180
 2- کمال الدین ج 2 ص 483 بحارالانوار ج35 ص 801

منبع: شبکه امام مهدی علیه السلام

شما مي توانيد ساير مطالب مرتبط با امام زمان عليه السلام را در اينجا مشاهده بفرماييد

ارسال نظر

نام *
ایمیل
کد امنیتی   

ارسال